Tworzenie zwoju
Tak zrobisz zwój z czegoś, co Cię interesuje: spisz idee z pomocą asystenta AI lub ręcznie, sprawdź je i zaimportuj plik.
1. Wybierz źródło
Nada się każda treść z ideami wartymi zachowania: artykuł lub wpis na blogu, wystąpienie, odcinek podcastu, film, kurs, Twoje notatki albo książka. Użyj źródła, z którego masz prawo korzystać, na przykład własnej pracy, tekstu na odpowiedniej licencji lub tekstu z domeny publicznej.
Asystent potrzebuje tekstu. Przy podcaście lub filmie najpierw zdobądź transkrypcję: na wielu platformach można skopiować napisy, a narzędzia do transkrypcji zamieniają nagranie na tekst.
2. Napisz plik z asystentem AI
Skopiuj poniższy prompt do asystenta AI, uzupełnij części w nawiasach kwadratowych i wklej na końcu tekst źródła lub transkrypcję.
Zamień poniższe źródło w plik JSON zwoju Nectar.
Tytuł: [TYTUŁ]
Twórcy: [AUTORZY, PROWADZĄCY LUB PRELEGENCI]
Kod języka zwoju, np. pl lub pt-BR: [JĘZYK]
Przetłumacz też na: [KODY JĘZYKÓW lub brak]
Korzystaj wyłącznie ze źródła. Nie dodawaj faktów, twierdzeń ani przykładów,
których ono nie popiera. Dobierz rozdziały i idee do źródła, bez ustalonej
liczby. Zachowaj części źródła, jeśli tworzą dobre rozdziały; w przeciwnym
razie pogrupuj powiązane idee. Nadaj każdemu rozdziałowi opisowy tytuł bez
numeru.
Napisz każdą ideę jako pełną myśl, zrozumiałą na własnej karcie, własnymi
słowami, najwyżej 400 znaków. Podaj ideę wprost: bez "autor mówi",
"w tym odcinku" i zastrzeżeń. Nie dziel jednej myśli na kilka prawie
identycznych idei. Dodaj przykład tylko wtedy, gdy wyjaśnia ideę: krótki,
konkretny i hipotetyczny, najwyżej 400 znaków.
Nadaj każdej idei tier: "important" dla idei, które definiują źródło (nie
więcej niż około jednej czwartej), "good" dla mocnych idei wspierających,
"common" dla pozostałych.
Napisz opis w dwóch lub trzech zdaniach o tym, czego można się nauczyć,
najwyżej 600 znaków, oraz od 3 do 5 krótkich tagów tematycznych małymi literami.
Jeśli potrzebne są tłumaczenia, dodaj obiekt "translations" z pełną wersją
dla każdego kodu języka: te same rozdziały, idee i przykłady w tej samej
kolejności, każda z własnymi title, authors, description i tags.
Odpowiedz wyłącznie poprawnym JSON, bez innego tekstu, w tej postaci:
{"language": "...", "title": "...", "authors": ["..."], "description": "...",
"tags": ["..."], "summaries": [{"title": "Tytuł rozdziału", "ideas": [
{"text": "Jedna idea.", "tier": "good", "examples": ["Jeden przykład."]}]}]}
Każda idea ma listę "examples", pustą, jeśli nie ma przykładów.
Źródło:
[TEKST ŹRÓDŁA LUB TRANSKRYPCJA]Zapisz odpowiedź jako plik z rozszerzeniem .json. Wolisz pisać ręcznie? Zacznij od przykładowego pliku i opisu pliku.
Długie źródła. Jeśli źródło jest za długie dla Twojego asystenta, pracuj częściami: poproś o rozdziały jednej części naraz, a potem umieść wszystkie rozdziały w jednej liście summaries w jednym pliku.
3. Sprawdź wynik
Asystenci AI popełniają błędy. Przed importem przeczytaj kilka idei osobno i sprawdź, czy:
- każda idea jest zrozumiała bez sąsiednich i mówi to, co źródło;
- nic nie jest powtórzone, rozdmuchane ani zmyślone;
importantprzypada tylko najważniejszym ideom;- opis mówi o tym, czego można się nauczyć, a nie o formie czy wydaniu źródła;
- każde tłumaczenie ma te same rozdziały, idee i przykłady w tej samej kolejności.
4. Zaimportuj
Zaloguj się i otwórz Importuj zwój.
- Importuj idee. Wybierz plik .json, do 8 MB. Nic nie jest jeszcze zapisane. Jeśli plik ma problem, komunikat mówi, co poprawić, na przykład który rozdział i która idea są za długie.
- Sprawdź szczegóły. Sprawdź, co uzupełnił plik, i dodaj brakujące rzeczy:
- tytuł, autorów (jeden w wierszu) i opis;
- tagi, które pomagają znaleźć zwój w sekcji Odkrywaj;
- oryginalny adres URL, rok oryginału (liczba ujemna dla p.n.e.) lub, gdy rok jest nieznany, okres;
- okładkę: wygenerowaną grafikę lub własny obraz;
- języki w tym zwoju, jeśli plik ma tłumaczenia;
- widoczność: Prywatne (tylko Ty), Tylko znajomi lub Publiczne.
- Zapisz zwój. Udostępniając znajomym lub wszystkim, potwierdzasz, że masz prawa do treści.
5. Po zapisaniu
Zapisanie otwiera stronę zwoju i od razu można zacząć czytać. Zwój jest też w Zapisane, na karcie Zwoje. Prywatny zwój należy tylko do Ciebie. Publiczny może od razu przeczytać każdy, kto ma link, ale w sekcji Odkrywaj i w wyszukiwaniu pojawia się dopiero po zatwierdzeniu przez administratora; wtedy dostajesz e-mail. Możesz mieć do 200 zwojów.
Aby zmienić szczegóły, okładkę lub widoczność albo zastąpić idee nowym plikiem, zobacz Edytowanie, zastępowanie i udostępnianie.